Wygłoszone konferencje

29 GPP - dzień 5. - "Komunia z Bogiem przez Katechizację"

Każdy z nas wie, że szkoła to lekcje, zorganizowany czas, oceny. Przedmioty łatwiejsze lub trudniejsze, mniej lub bardziej lubiane: matematyka, fizyka, plastyka, języki. Nie wszystkie przedmioty są obowiązkowe, wśród nich - lekcje religii. Uczeń może, ale nie musi w nich uczestniczyć. Wystarczy krótkie oświadczenie pozwalające na rezygnację z katechezy.

Jak uzasadniają swój udział w nauce religii uczniowie gimnazjum?

Chodzę na religię, bo każą mi rodzice

Chodzę, bo inni chodzą

To łatwy przedmiot i trochę relaksu pomiędzy lekcjami

Chcę wiedzieć więcej o mojej wierze

Chodzę, bo wierzę w Boga

(za podręcznikiem do nauki religii W drodze do Emaus kl.l gimnazjum)

2. Słowo „katecheza" pochodzi z języka greckiego i oznacza rozbrzmiewać, informować, nauczać. Katecheza jest więc przekazywaniem, ogłaszaniem Dobrej Nowiny. A głoszenie Dobrej Nowiny to przekazywanie prawdy o Bogu, w którego wierzymy, który przychodzi do człowieka ,bo kocha i zbawia. Pierwszym Nauczycielem religii dla chrześcijan stał się Chrystus. To dzięki Niemu świat usłyszał, że Bóg kocha każdego człowieka, że pragnie być blisko niego, że zaprasza człowieka do szczęścia wiecznego, czyli niezwykłej komunii z Bogiem w Trójcy Świętej. Jest to nowina dobra i radosna, słowo o Bogu, który nie chce być daleki, obcy i nieznany.

Pierwszymi uczestnikami katechez Chrystusa byli Apostołowie , grupa uczniów, a także tłumy oczekujących na sensacje gapiów. Uczestnicy katechez Chrystusa, ciekawi byli atrakcji, często bardziej zainteresowani tym, co można zobaczyć niż trudnym, wymagającym słowem. Być może przyjście na spotkanie z Chrystusem traktowali jako chwile oderwania od myślenia o codziennych kłopotach ,okazję do przebywania w dobrej wspólnocie, a także okazję do posmakowania kromki cudownie rozmnożonego chleba... Byli wśród nich uczniowie zadający prowokujące, w ich mniemaniu inteligentne i podchwytliwe pytania lub idący na łatwiznę obserwatorzy stwierdzający stanowczo i krótko „trudna jest ta mowa". Do takich odbiorców kierował Chrystus swoją naukę. Z czasem, dzięki wytrwałem nauczaniu Chrystusa i Jego niezłomnej postawie mądrych wymagań, stawali się oni uczestnikami komunii z Bogiem. Usłyszane słowa kierowały ich myśli na drogę ku jedności z Bogiem, skłaniały do podjęcia trudu nawrócenia zbliżającego serce do życia w bliskości ze Zbawicielem.

3. Katecheza współczesna jest także głoszeniem Dobrej Nowiny o Bogu obecnym w życiu człowieka, o Chrystusie jednoczącym się z człowiekiem poprzez sakramenty, o Duchu Pocieszycielu skomunikowanym z człowiekiem w darach Prawdy i Miłości. Tak jak pierwsi odbiorcy Dobrej Nowiny i my potrzebujemy przewodników. By zrozumieć i przyjąć Ewangelię potrzebujemy przykładu, stów zachęty i wyjaśnienia trudnych pojęć, nauczania o zasadach, które są trudne, ale prowadzą do jedności z Wymagającym i Kochającym Bogiem. Potrzebujemy katechetów.

Bliski naszym sercom -wielki i błogosławiony katecheta Jan Paweł li poprzez swoje katechetyczne nauczanie i postawę świadka, stał się wzorem zjednoczenia z Bogiem. Wsłuchajmy się w słowa wypowiedziane przez Niego do nauczycieli i do uczniów:

-„Zwracam się do was drodzy nauczyciele i wychowawcy. Podjęliście się wielkiego zadania przekazywania wiedzy i wychowania powierzonych wam dzieci i młodzieży. Stoicie przed trudnym i poważnym wezwaniem. Młodzi was potrzebują. Oni poszukują wzorców, które byłyby dla nich punktem odniesienia. Oczekują odpowiedzi na wiele zasadniczych pytań, jakie nurtują ich umysły i serca, a nade wszystko domagają się od was przykładu życia. Trzeba, abyście byli dla nich przyjaciółmi, wiernymi towarzyszami i sprzymierzeńcami w młodzieńczej walce. Pomagajcie im budować fundamenty pod ich przyszłe życie" Łowicz 1999r.

Nawiązując do tych stów możemy stwierdzić, że młodzież ma prawo oczekiwać ze strony nauczycieli religii przykładu życia w jedności z Bogiem. Ludzie młodzi są bystrymi obserwatorami, którzy wyczuleni na autentyczność szybko zauważą, że katecheta nie tylko teoretycznie mówi o jedności z Bogiem, ale stara się żyć tym, do czego zachęca. Katecheta, zjednoczony z Bogiem przez modlitwę i wierność sakramentom, staje się świadkiem i obrazem Chrystusa.

Uczniowie mogą w rozmowie z katechetami zgłaszać swoje oczekiwania, sugerować o czym chcieliby usłyszeć. Młodzi, jak wy zaangażowani w ruch pielgrzymkowy czy w grupy religijne macie prawo stawiać wymagania swoim nauczycielom religii, a często być ich odważnymi współpracownikami, gdy chcą być świadkami Chrystusa w szkole i dla was. Z roztropnością i życzliwym nastawieniem możecie rozmawiać z katechetami, poddawać swoje propozycje, aktywnie włączać się w tok prowadzonych lekcji. Dzięki wam katecheta zyska cenną pomoc w realizacji zadań przewodnika na drodze prowadzącej do jedności z Bogiem. Wypowiadając się na temat katechezy i nauki w szkole Jan Paweł II zwracał się także do uczniów:

„ Wiek wasz jest porą życia korzystną dla zasiewów i przygotowania gruntu pod przyszłe zbiory. Im wyższe będzie zaangażowanie, z jakim podejmiecie wasze obowiązki, tym lepiej i skuteczniej będziecie spełniać wasze posłannictwo w przyszłości. Przykładajcie się do nauki z wielkim zapałem. Wiedza bowiem otwiera horyzonty i sprzyja duchowemu rozwojowi człowieka. Prawdziwie wielki jest ten człowiek, który chce się czegoś nauczyć (....)

Młodość poszukuje wzorów i przykładów. Z pomocą przychodzi wam sam Jezus Chrystus, który poświęcił całe swoje życie dla dobra innych. Ku Niemu kierujcie wzrok. Niech będzie obecny w waszych myślach, podczas waszych zabaw i w waszych rozmowach. Z Nim winniście zawsze żyć w przyjaźni. Pan Jezus chce wam pomóc. Chce być dla was podporą i umacniać w młodzieńczej walce o zdobywanie takich cnót, jak: wiara, miłość, uczciwość, szlachetność, czystość i wielkoduszność. Gdy będzie wam trudno, gdy będziecie w życiu przeżywać jakieś niepowodzenie czy zawód, niech myśl wasza biegnie ku Chrystusowi, który was miłuje i który pomaga przetrwać każdą trudność. Wiedzcie, że nie jesteście samotni. Towarzyszy wam Ktoś, kto was nigdy nie zawiedzie. Chrystus rozumie najtajniejsze pragnienia waszego serca. On czeka na waszą miłość i na wasze świadectwo." Łowicz 1999r.

Te słowa pełne mądrości są dla młodych wezwaniem i konkretną wskazówką, że zjednoczenie z Chrystusem pozwala na rozwój duchowy
i poczucie, że w trudnościach życia, ten kto wierzy nigdy nie jest sam. Zachęta do uczenia się - zdobywania wiedzy dotyczy także katechezy. Nie wolno
jej lekceważyć. To dla ucznia Chrystusa obowiązek i odpowiedzialne zadanie. Spełnienie tego zadania otwiera horyzonty i kształtuje przyszłość człowieka. Jedność z Bogiem powinna mieć solidne fundamenty wiedzy i refleksji. Nie może sprowadzać się jedynie do wzruszających, ulotnych przeżyć. Młodzież traktująca katechezę z należytą starannością i szacunkiem odpowiada na zaproszenie Chrystusa do spotkania pełnego wymagań, ale przyjaznego, bliskiego, a przede wszystkim trwałego. Udział w katechezie nie może być sporadyczny, zależny od nastroju czy chwilowej ochoty. Katecheza wymaga systematyczności. Tylko tak buduje się nierozerwalne więzi z Bogiem, którego katecheza dotyczy.

4. W naszych rozważaniach o katechezie jako drodze ku jedności z Bogiem zwróciliśmy szczególną uwagę na katechetów i uczniów. Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że to nie wyczerpuje treści całego tematu. Do komunii z Bogiem przyczyniają się rozważane na katechezie słowo Boże, poznawana nauka Kościoła, refleksja dotycząca modlitwy i życia sakramentalnego. Dobrze pojmowana i przeżywana katecheza uczy właściwego rozumienia i odczytywania Bożej nauki, uczy nawiązywania relacji z Bogiem, obierania Go za Pana swojego życia i przyjmowania prawdy przekazanej przez Chrystusa. Dzięki katechezie rozumiemy, że w naszym życiu wypełniają się Boże obietnice mówiące o szczęściu, o pełni życia, o zmartwychwstaniu.

Udział w katechezie jest okazją do:

Poznawania Boga i tajemnic wiary, którą otrzymaliśmy na chrzcie świętym

Umacnianie tej wiary poprzez uczenie się naśladowania Chrystusa

Pogłębienia rozumienia treści i znaczenia sakramentów

Składania świadectwa swojej wiary i miłości Boga wobec innych

Postawa katechetów jako przewodników i uczniów jako aktywnych uczestników rozpoczyna tę drogę budowania jedności z Bogiem.